Nie wiem, czy kiedykolwiek badałeś, jak słuchasz. Nie ma znaczenia czego, czy to ptaka, wiatru w liściach, płynącej wody, czy też, jak słuchasz w dialogu ze sobą, swoich rozmów w różnych relacjach z bliskimi przyjaciółmi, żoną lub mężem. Jeśli próbujemy słuchać, okazuje się to niezwykle trudne, ponieważ zawsze projektujemy nasze opinie i pomysły, uprzedzenia, naszą przeszłość, nasze skłonności, nasze impulsy. Kiedy one dominują, prawie nie słuchamy tego, co jest mówione. W tym stanie nie ma żadnej wartości. Słuchanie, a więc odkrywanie odbywa się tylko w stanie uwagi, ciszy, w którym całe to tło jest zawieszone, milczy. Wtedy wydaje mi się, że można się porozumieć. . . . Prawdziwa komunikacja. . . może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jest cisza.

—Krishnamurti

OBECNOŚĆ

Ten element empatii dotyczy świadomej uważności, która wykracza poza myślenie. To słuchanie z głębi serca, z bezwarunkowym szacunkiem, jak mógłby powiedzieć Carl Rogers, psycholog z połowy XX wieku. Kierujemy naszą uwagę na drugą osobę, przyjmując pozycję świadka. Nasza świadomość spoczywa na tym, co od niej otrzymujemy, pozwalając sobie na rezygnację z myślenia lub analizowania tego o czym mówi.

EMPATIA W CISZY

Ciche towarzyszenie mówcy, myślenie o tym, co przeżywa i co jest dla niego ważne, a także odgadywanie w ciszy jego obserwacji, uczuć i potrzeb.

ZROZUMIENIE I ZNACZENIE

Ten element empatii polega na odzwierciedleniu tego, co słyszymy od osoby mówiącej. Staramy się to zrobić w taki sposób, w jaki przypuszczamy, że ta osoba chciałaby, aby ją usłyszano – sposób, który jest dla niej prawdziwy, osadzony w jej rzeczywistości. Jest to próba odzwierciedlenia rzeczywistości, w której się ta osoba znajduje, używając języka, który jej odpowiada. Nie chodzi o to, żeby zgodzić się z tym, co ona mówi. Chodzi o wykazanie, że rozumiemy i akceptujemy jej subiektywny punkt widzenia, poprzez odzwierciedlenie tego, co obserwuje, czuje, czego chce, a może nawet odzwierciedlanie niektórych z jej myśli. Razem z tą osobą przyglądamy się temu jak postrzega daną sytuację. Koncentrujemy się na jej wewnętrznych, subiektywnych ramach odniesienia.

JĘZYK POTRZEB (OUPP – Obserwacja, Uczucie, Potrzeba, Prośba)

Ten element polega na skupieniu naszej uwagi na słuchaniu i głośnym odzwierciedleniu potrzeb, które słyszymy w tym, co mówi dana osoba, potrzeb, które Twoim zdaniem mogą być dla niej prawdziwe. Chodzi także o połączenie obserwacji, myśli, uczuć i konkretnych pragnień z faktycznymi potrzebami mówiącego. Kiedy już skontaktujemy się z tymi potrzebami, możemy chcieć zatrzymać się w tym miejscu trochę dłużej. To pozwoli drugiej osobie głębiej doświadczyć swoich potrzeb. Można to zrobić w ciszy lub przez odzwierciedlenie. Odzwierciedlając, można skupić się na nieco innych aspektach lub na odmiennych słowach, niż wypowiadane przez naszego rozmówcę, jeżeli wydaję nam się, że lepiej oddają znaczenie tego co chce wyrazić. To stwarza przestrzeń dla głębszego kontaktu naszego rozmówcy samego z sobą. Po skontaktowaniu się z wszystkimi potrzebami, możemy wysłuchać próśb, jakie dana osoba może chcieć wyrazić w stosunku do siebie lub innych.

 


0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *